banner
Schijngaranties zorgverzekeraars
Vanaf 2016 garandeert zorgverzekeraar Coöperatie VGZ (o.a. Univé, VGZ, IZA) de veiligheid van de alternatieve zorgverlener. Een veilige zorgverlener is in de ogen van Coöperatie VGZ iemand die een cursus ‘artsen’basiskennis bezit. Samen met andere zorgverzekeraars hebben zij deze ‘medische’ basiskennis laten ontwikkelen. Jarenlang was er voor de zorgverzekeraars geen vuiltje aan de lucht, maar van de ene op de andere dag was de alternatieve zorg onveilig geworden. De zorgverzekeraars vergoeden alleen consulten als de alternatieve zorgverlener een certificaat van deze basiskennis bezit. Wat een alternatieve zorgverlener verder doet, is niet belangrijk. De zorg is tenslotte veilig.

De NOKH vindt dat de zogenaamde ‘medische’ basiskennis moet worden gezien als een normaal onderdeel van de beroepsopleidingen, zoals dat in feite al jarenlang het geval was binnen de oorspronkelijke hoofdstromingen. ‘Medische’ basiskennis is niets anders dan de normale basiskennis van de anatomie, fysiologie, pathologie en psychologie. Het begrip ‘medisch’ wordt bovendien onjuist gebruikt, want de kennis van de alternatieve zorg is ook medische kennis. Het woord ‘medisch’ is niet voorbehouden aan de reguliere geneeskunde. De beroepsopleidingen moeten worden ingepast in de hoofdstromingen van de alternatieve zorg. De hoofdstromingen bestaan uit een aantal behandelingsmethoden met de bijbehorende beroepen. Dat is het. De rest is overbodig, oncontroleerbaar en onbeheersbaar. Veel behandelingsmethoden zijn niet meer dan variaties of zelf verzonnen, kortom overbodig en verwarrend.

De schijngaranties van de zorgverzekeraars moeten verdwijnen en de vrijblijvendheid van de alternatieve zorgverleners moet omgezet worden in een duidelijk en toetsbaar kader van hoofdstromingen met de bijbehorende beroepen. Per beroep worden de normen in een standaard omschreven. Essentieel is de toetsing en handhaving van de normen en een adequate, onafhankelijke kwaliteitsborging. De zorgverzekeraars behoren zich te houden aan zaken waar ze verstand van hebben. Ze moeten zich niet bemoeien met de vakinhoudelijke kant van de beroepen in de alternatieve en reguliere zorg.

Hoofdstroming homeopathie
Binnen de hoofdstroming homeopathie is de homeopathie, oftewel de klassieke homeopathie, de behandelingsmethode. Het bijpassende beroep is homeopaat of klassiek homeopaat. De normen van het beroep staan beschreven in een aantal normdocumenten of kwaliteitsdocumenten. Het eigenlijke beroep staat beschreven in het document ‘beroepsprofiel’. Het Ministerie van VWS heeft als uitvloeisel van de Wet BIG in de jaren 1997 tot 2000 een referentiekader laten ontwikkelen voor deze kwaliteitsdocumenten, waaronder het beroepsprofiel. De beroepsverenigingen voor homeopaten ontwikkelden deze documenten. Er ontstonden verschillende beroepsprofielen voor homeopaten, die onderling niet veel verschilden.

Om voor vergoedingen van consulten door de zorgverzekeraars in aanmerking te komen, moest een beroepsvereniging deze kwaliteitsdocumenten bezitten. De zorgverzekeraars waren niet geïnteresseerd in de inhoud van de documenten en toen dat besef doordrong bij de beroepsverenigingen voor alternatieve zorgverleners, werden de teugels gevierd. De toetsing en handhaving van de normen door de beroepsverenigingen raakte in verval. De alternatieve zorgverleners, waaronder ook homeopaten, namen de beroepsprofielen niet zo nauw en gingen van allerlei therapieën aan de oorspronkelijke behandelingsmethode vastplakken. Er ontstond een cultuur van vrijblijvendheid. Zo zijn er talloze variaties van therapieën ontstaan, evenals zelf verzonnen therapieën. Het aantal therapieën wordt tussen de 3000 en 4000 geschat. Veel daarvan wordt niet door de beroepsverenigingen getoetst, omdat het buiten het beroepsprofiel valt. De zorgverzekeraars hebben jarenlang zonder zich druk te maken deze behandelingen vergoed. Hierdoor zijn de therapieën als paddenstoelen uit de grond geschoten. Evenals de cursussen, opleidingen, beroepsverenigingen en producenten van preparaten.

De NOKH wil dat de alternatieve zorg teruggaat naar een overzichtelijke en toetsbare zorg. De borging van de kwaliteit van de alternatieve zorg moet worden georganiseerd en op een onafhankelijke manier functioneren. Zorgverzekeraar Coöperatie VGZ moet, evenals de aangeschoven zorgverzekeraars, stoppen met schijnoplossingen en moet de verantwoordelijkheid niet afschuiven naar incapabele organisaties, die de normen niet zo nauw nemen en inadequaat toetsen en handhaven. De alternatieve zorg moet terug naar de indeling in hoofdstromingen met de bijbehorende beroepen. Een werkgroep van alternatieve zorgverleners kan de vele overbodige therapieën inpassen in één van de hoofdstromingen, waardoor veel therapieën kunnen verdwijnen en de alternatieve zorg weer transparant wordt. Op deze manier worden de cliënten niet meer door de zorgverzekeraars en de alternatieve zorgverleners misleid. Daarnaast is het schrijnend dat alternatieve zorgverleners, die jarenlang naar eer en geweten en met goedkeuring van de zorgverzekeraars correct hebben gefunctioneerd, zonder pardon worden verplicht een onderdeel van hun studie nog eens zachtjes over te doen. Dit neigt naar willekeur en machtsmisbruik.

Pseudo-complementaire zorgverleners
Veel alternatieve zorgverleners zijn zich de afgelopen jaren complementaire zorgverlener gaan noemen. Eén iemand is dit gaan roepen en veel zorgverleners zijn hier massaal achteraan gaan lopen. Het idee is ontstaan, dat deze zorgverleners bijna een onderdeel zijn van de reguliere zorg. Deze groep schijn-complementaire zorgverleners kent de geschiedenis niet en is niet op de hoogte van de betekenis van de begrippen. Het begrip complementaire geneeskunde stamt uit Amerika. Eind vorige eeuw wilden artsen ervoor zorgen dat de complementaire en alternatieve geneeskunde een onderdeel werd van de reguliere geneeskunde. Zij noemden de geneeskunde ‘CAM’, Complementary and Alternative Medicine. In het Nederlands: complementaire en alternatieve geneeskunde.

Alternatieve zorg biedt een geneeskunde, die een alternatief is voor de reguliere geneeskunde. De alternatieve zorg wordt vooral toegepast door solistisch werkende zorgverleners. De Amerikaanse definitie van alternatieve geneeskunde is: Alternatieve geneeskunde biedt behandelingen, die een alternatief zijn voor de reguliere behandelingen. Een alternatieve behandeling ligt op het vlak van genezing (de Engelse term is cure).

Complementaire zorg biedt een geneeskunde, die een aanvulling is op de reguliere zorg. De complementaire zorg wordt vooral toegepast door reguliere zorgverleners, zoals verpleegkundigen en verzorgenden, activiteitenbegeleiders, fysiotherapeuten, verloskundigen, geestelijk verzorgers, psychologen en artsen. De Amerikaanse definitie van complementaire geneeskunde is: Complementaire geneeskunde biedt behandelingen, die samen met de reguliere behandelingen worden toegepast. Een complementaire behandeling komt voort uit de alternatieve behandelingen en ligt op het vlak van verzorging (de Engelse term is care). Het doel van de behandeling is ondersteuning en verbetering van de kwaliteit van leven.

De echte complementaire geneeskunde is dus ingebed in de reguliere geneeskunde. De niet-reguliere zorgverleners die complementaire zorg aanbieden zijn pseudo-complementaire zorgverleners. In feite zijn het alternatieve zorgverleners, die ongecontroleerd en ongestructureerd in de alternatieve zorg en los van de reguliere zorg functioneren. Kwalijk is dat veel alternatieve zorgverleners naast hun oorspronkelijke behandeling ook veel pseudo-complementaire behandelingen toepassen. Al deze behandelingen kunnen eenvoudig als de oorspronkelijke behandelingsmethode worden gedeclareerd en de zorgverzekeraars vergoeden zonder probleem.

De NOKH raadt aan een homeopaat te zoeken die alleen de homeopathie toepast, dus zonder pseudo-complementaire behandelingen. Een homeopaat die de homeopathie niet laat verwateren, levert betere kwaliteit. Bij de NOKH worden sinds 2012 alleen deze homeopaten geregistreerd.

...

...